Als je onder structureren verstaat het ontwerpen van een organisatie, van processen daarbinnen, taakverdeling en kwaliteitszorg, dan moet het antwoord ‘neen’ zijn.
Is alles daarmee gezegd?
Het is goed om de werkwijze van een ‘doorsnee’ droomdoener wat verder handen en voeten te geven. Wat zijn het voor mensen die tot diep in de nacht in hun schuurtje of zoldertje bezig zijn, vol van hun idee en nauwelijks in staat het groeiende idee te beschrijven en aan anderen uit te leggen.
http://serenacloos.nl/dag-15-mijn-dromen Allereerst neem ik hier een hardnekkig misverstand weg, namelijk dat innovatie allereerst gebaat is bij ‘geld, subsidies & fondsen’, want dat is niet zo. Sterker, de meeste grote innovaties zijn met minimale middelen tot stand gekomen en de innovatoren hadden nauwelijks geld te besteden, behalve aan bier en chips. Het omgekeerde geldt hier: Grote innovaties staan op gespannen voet met geld. In mijn ervaring ben ik talloze kansrijke ideeen tegengekomen die door een of andere subsidie teloor gingen. De innovator vond dat geld heel makkelijk en begon zich te richten op ‘meer subsidie: hoe kan ik die geldstroom laten doorlopen’. Het subsidiegeweld in NL is beslist niet bevorderlijk geweest voor het tot stand brengen van baanbrekende innovaties.
Maar kunnen droomdoeners (nogmaals: dat zijn mensen die een heldere, heel concrete visie combineren met actie en doelgericht gedrag) structureren?
Als je het gedrag van droomdoeners volgt, in de angelsaksische literatuur zijn talloze innovatoren uitstekend beschreven, dan is het voor de buitenstaander lastig te bepalen waar die droomdoener nu precies mee bezig is. Nu eens is hij bezig met zijn idee handen en voeten te geven, dan weer met proberen anderen van het idee te overtuigen. Ook het zoeken naar mensen die a) het werk kunnen organiseren en b) het idee verder kunnen helpen ontwikkelen is een belangrijke bezigheid. Pas als het idee voldoende uitgewerkt is en er (vaak nog erg rudimentaire) prototypen van beschikbaar zijn komt de volgende stap in beeld, het zoeken van bedrijven/instanties/fondsen die nodig zijn om het nieuwe product of dienst naar de markt te brengen. Een essentieel onderwerp daarbij is het te hanteren verdienmodel, want op dat gebied is de laatste jaren veel veranderd.
Je zou dit gedrag best kunnen typeren met ‘structureren’. Alleen is het een sterk organisch/holistisch proces, de ene stap wordt als het ware opgeroepen door de vorige en elke structuur, bijvoorbeeld praten met mensen die het idee verder kunnen helpen ontwikkelen of mensen die technisch in staat zijn de vormgeving voor hun rekening te nemen, is beweeglijk en kan van de ene dag op de andere volledig veranderen. Het lijkt van een afstandje gezien, op het proces van natuurlijke selectie bij evolutie. Alleen gaat het hier wel sneller natuurlijk ..
Als de fase aanbreekt waarop het structureren centraal staat, de uitwerking naar de definitieve vormgeving, de financiering, de organisatie die het product verder ontwikkelt, komen de structuurbrengers op de voorgrond te staan. Overigens zonder de droomdoener van zijn werk af te houden.
Is het werk van de droomdoener daarmee afgelopen?
Nee. In het geheel niet zelfs. Vanaf dat moment is het de rol van de droomdoener om, samen met anderen, het product voortdurend verder te ontwikkelen en te verbeteren. Alleen dan kan men de voorsprong die men heeft vasthouden en zelfs verder uitbreiden. Kijk bijvoorbeeld naar de ontwikkelingen die Google doormaakt, het ene product na het andere wordt geintroduceerd en voortdurend is men bezig ket kernproduct, de zoekmachine, te verbeteren. Of Facebook, ooit begonnen als een vriendensite, nu een volledig zelf te customizen product waar je alle kanten mee uit kunt. Kijk naar Apple met zijn iPod en iTunes, hoe vaak komt er niet een nieuwe versie, die weer nieuwe mogelijkheden biedt (of waarin fouten worden hersteld). Of de iPad of iPhone, die voortdurend vernieuwd worden. Daarmee blijft men de concurrentie voor. Vrijwel alle grote innovaties kennen een krachtige droomdoener die voortdurend de grenzen blijft opzoeken.
En ze moeten ook wel, want alleen als je de markt voor blijft kun je stevige marges vragen. Alle volgers moeten het met (veel) minder doen.
Carel van Heugten