|
|
|
|
Groeiend tekort ondernemers Tussen alle ophef over het onhandige gedoe van Jack Spijkerman en de achterlijke beloning voor Rosemöller door sijpelen er steeds meer berichten binnen over het groeiende tekort van het aantal ondernemers in ons land. Van tijd tot tijd wordt daar aandacht aan besteed, maar bij de meesten staat het niet al te helder op het netvlies, maar het is echt zo: het aantal ondernemers neemt gestaag en in hoog tempo af. In 2010 hebben we nog maar de helft van het aantal ondernemers van nu. In deze column heb ik dit alarmerend tekort wel meer aandacht gegeven, nu lijkt het echter tijd om er eens echt bij stil te staan. Dat is heel nodig, want een tekort aan ondernemers is desastreus voor de ontwikkeling van ons land. Laatst, ik meen in Buitenhof, het discussieprogramma op zondagmorgen op ned3, opperde iemand dat het niet zoveel uitmaakte of iemand zijn loopbaan in een groot bedrijf doorliep of in een eigen bedrijf. Onderwerp was het in rap tempo verdwijnen van de kleine zaak op de hoek van de straat. U weet nog wel: de bakker, de slager, de groenteman en de kruidenier. De ondernemers die deze bedrijven runden hadden een belangrijke betekenis voor de buurt waarin ze zaken deden. Ze kenden hun klanten en waren nooit om een praatje verlegen. Ze gaven als het ware structuur aan de leefwereld van de buurtbewoners en zorgden daarmee voor de noodzakelijke binding en betrokkenheid tussen de mensen onderling. Als je nu de pech hebt om voor je boodschappen afhankelijk te zijn van de AH’s, de Lidls, de Konmars en noem ze allemaal maar op, dan levert dat meer treurigheid op dan we ons kunnen voorstellen. Er werken talloze mensen die op geen stukken na de betrokkenheid tonen die de vroegere ondernemers wel toonden, sterker, zij waren doortrokken van inzet en straalden een noest soort plezier en daadkracht uit. Een ondernemer zien is er zelf een worden. Nu groeien generaties op zonder deze voorbeelden. Voor veel jeugdigen staan de falende topmanagers als voorbeeld op het netvlies. Generaties die allengs steeds verder van het echte ondernemerschap af komen te staan. Generaties die niet meer weten wat het is om ondernemer te zijn, het harde werken en het weldadige gevoel om zelf je eigen boontjes te kunnen doppen. De toekomst laat weinig verbetering zien, want deze trend zet zich in hoog tempo voort, lijkt niet te stoppen. De doelstelling ondernemers die in de problemen komen vroegtijdig te helpen, is loffelijk en verdient het om landelijke bekendheid te krijgen. Als u mijn columns leest, dan weet u hoe kwetsbaar ondernemers zijn, hoe moeilijk het is om tijdig te erkennen dat de zaak afglijdt. Hoe moeilijk het is om hulp te zoeken op een gebied waar de ondernemer zich juist sterk en slagvaardig in dacht. Dat is natuurlijk slechts een kant van de zaak, want welke jongere weet wat het is om ondernemer te worden? Bij sommige allochtonen, vooral bij Turken zie je dat het ondernemerschap juist toeneemt. Je hebt hele buurten waar de kleine bedrijven schouder aan schouder staan, je ziet daar als een echo van het verleden de veelzijdigheid die de oorspronkelijke bewoners tientallen jaren geleden tentoonspreidden. Wil je echt verse vis, ga naar ‘de Turk’, wil je echt verse groente, idem. Het proces van ‘goed voorbeeld doet goed volgen’ voltrekt zich daar in hoog tempo. Steeds meer Nederlanders ontdekken deze winkels en komen er graag. Het kan toch niet zo zijn dat wij het ondernemerschap weer moeten leren van deze nieuwkomers? Ik heb daar trouwens niet zo’n goede hoop op, want wij zijn nogal eigenwijs, wij weten het toch beter dan die nieuwkomers? Wij gaan niet meer sloeberen voor een paar euro, neen, die tijd hebben we gehad. Neen, sloeberen doen we niet, we slapen in en leven in een droomwereld die ooit met een harde klap tot stilstand komt. We worden momenteel links en rechts ingehaald door voormalige derde wereld landen, niet alleen op producten als goedkope en slechte koffie, maar vooral ook op kennisgebied. Nederland zou een kenniseconomie moeten worden, het ziet er eerder naar uit dat we steeds verder afdalen op de kennisladder en bij ongewijzigd beleid ziet het er voor de volgende generaties niet goed uit. U vraagt zich misschien af: ‘wat heeft de kenniseconomie te maken met ondernemerschap?’ Mijn antwoord daarop is: alles! Kennis komt voor een deel uit boekjes maar krijgt pas betekenis en waarde als je er zelf iets mee doet. Iets doen is heel wat anders dan de hele dag achter een scherm zitten en ‘dingen bedenken’. Iets doen is altijd een combinatie van goed kijken, je eigen sterke kanten gebruiken, sterke mensen om je heen verzamelen, kansen benutten en niet bij de pakken neerzitten als iets eens niet lukt. Laten dat nu net de eigenschappen zijn die bij ondernemerschap horen. Ooit waren wij het voorbeeld voor al die landen die ons nu op de kennisladder aan het passeren zijn, laten wij die grote broek eens uitdoen en een voorbeeld aan deze landen nemen. Dat begint met de erkenning dat we de verkeerde kant op glijden. Zouden we daarvoor nog voldoende moed hebben? Carel van Heugten |
[Home][Services][Curriculum Vitae][GOCU] Send your E-mail to
cvheugten@vhcbv.com with questions or
suggestions regarding our vision.
|
