|
|
|
|
Stil succes Bij alle hectische en soms onthutsende berichten vergeten we nog wel eens dat er ook bedrijven zijn die het goed doen en heel veel geld verdienen. In De Telegraaf van 29 juni 2005 stond zo’n klein artikeltje dat de moeite waard is. Over een transactie, het kopen van Telford en verkopen aan KPN. Feiten: Een half jaar geleden gekocht voor 200 miljoen euro en nu verkocht met een boekwinst van 300 miljoen, dat schiet nog eens op. Laten we eens kijken wat er over de handelaar, Marcel Boekhoorn bekend is. Hij wordt genoemd in verband met Pieper, Boonstra maar ook als investeerder die de voetbalclub NEC over zou willen nemen en daarnaast is hij eigenaar van Ouwehands Dierenpark. Boekhoorn zelf komt nauwelijks in het nieuws. Hij schreeuwt zijn succes niet van de daken, een verzoek om toelichting rond de Telford- transactie wordt simpelweg geweigerd. Boekhoorn geeft namelijk geen commentaar in de media aldus zijn secretaresse. Beetje pikant is dat hij Cees van der Hoeven op de loonlijst heeft staan, die trap gaf De telegraaf hem nog na. Hoe dan ook, hij geeft hiermee wel een visitekaartje af, hij communiceert niet alleen niet via de media, hij trekt er zich ook niets van aan, Van der Hoeven is immers na de Aholdaffaire door alles en iedereen langs de kant geschoven en verguisd. Persoonlijk spreekt me dit gedrag van Boekhoorn wel aan, onafhankelijke mensen, die wars zijn van mediagespetter en lemmingengedrag (blind achter elkaar aanrennen) hebben bij mij een streepje voor, hun aantal is immers (te) gering. Terug naar het succes van Boekhoorn. Je kunt je er gemakkelijk vanaf maken, zo van: ‘hij heeft al heel veel geld en daarmee is gemakkelijk meer geld te maken.’ Dat is echter te simpel geredeneerd, want het zou voor Boekhoorn nog veel eenvoudiger zijn om helemaal niets meer te doen, hij kan zo het vliegtuig pakken en zich vestigen op een luisterrijke plek ergens op een vergeten plekje. De meeste mensen die succes hebben doen dat immers, ik heb er al meer over geschreven, zie mijn column ‘er op tijd bij zijn’, over Derk Sauer, die succesvolle ondernemer die na Rusland weer stapels nieuwe plannen heeft. Boekhoorn is dus blijkbaar iemand die doorgaat met waar hij goed in is, geld verdienen. Gelukkig kun je in het korte artikeltje en op internet ook dingen terugvinden die hem tot wat meer maken dan alleen een slimme grootverdiener. Hij investeert in de voetbalclub NEC, wil deze zelfs overnemen. Dat soort nieuws horen we vaker, maar het is me liever dan de club te financieren uit de gemeentebegroting, zoals bijvoorbeeld bij Vitesse, NAC, MVV veel te lang het geval is geweest. Je kunt als sterke en vooral stabiele investeerder veel voor zo’n club betekenen. Voetbal pleziert veel mensen, das mooi toch? Hetzelfde geldt voor het Dierenpark, de meeste parken zijn noodlijdend en dit doet me dus ook deugd. Is alles zonneschijn wat Boekhoorn betreft? Neen. Wat ik me namelijk afvraag is in hoeverre deze investeerder iets betekent voor andere ondernemers in dit land. Daar lees ik niets over. Het kopen van Telford en verkopen aan de KPN betekent in mijn ogen helemaal niets voor ondernemend Nederland, je maakt er ergens een nog grotere club van en dat levert straks alleen maar meer ontslagen en ellende op, die KPN moet immers die schep geld van 500 miljoen terug zien te verdienen en ze hebben al een tas met geld op hun rug mee te dragen, als gevolg van eerdere overnames en het kopen van die schandalig geprijsde UMTS kavels, weet u nog? Ziet u wel, nu wordt mijn verhaal kritischer. Enkel en alleen als Boekhoorn ook iets wezenlijks voor Ondernemend Nederland zou doen is zijn koop en verkooprol te pruimen, anders is hij niets meer dan die zelfverrijkende topmanagers waar ik zo de schurft aan heb. Hij onttrekt immers geld aan een onderneming met als resultaat een nóg groter bedrijf dat over de ruggen van de medewerkers moet worden terugverdiend. Ondernemerschap ontstaat er niet door en juist dat hebben we nu hard nodig. Ik pleit hier zeker niet voor het soepeltjes verstrekken van venturekapitaal aan ondernemers die deze benaming nauwelijks verdienen maar aan het opzetten van een ‘school voor ondernemers’, waarin vraag en aanbod, ik bedoel kennis van en over ondernemerschap en bedrijfsvoering aan de leergierige man of vrouw kan worden gebracht. Gebeurt dat dan al niet? Er zijn toch allerlei opleidingsinstituten en universiteiten en hogescholen waarin managementwetenschappen worden onderwezen? Mijn reactie is simpel: ‘ja, die instituten zijn er’, allemaal zeer eerbiedwaardig, denk maar aan Nijenrode. Ik geloof echter niet dat deze instituten ook maar het geringste effect op ondernemerschap hebben. Ik ben nog nauwelijks een enkele ondernemer tegengekomen die aan een van deze instituten heeft gestudeerd, ik ben daarentegen wel heel veel managers en ‘tweede mannen’ tegengekomen met een dergelijke opleiding. Voor mij is het glashelder, deze instituten bereiken de ondernemer niet nog de mensen, jong of oud, die ondernemer zouden willen en kunnen worden. Ik had even de hoop dat iemand als Derk Sauer een dergelijk initiatief, het opzetten van een werkelijke ondernemersschool, zou nemen, maar dat zie ik niet meer gebeuren. Nu heb ik opnieuw de – misschien – valse hoop, dat Boekhoorn dat doet. Dat zou zijn allerbeste investering zijn, zeker als hij de opleiding zelf leidt en laat verzorgen door (oud) ondernemers die hun visie en vooral gevoel aan anderen willen overdragen. Carel van Heugten |
[Home][Services][Curriculum Vitae][GOCU] Send your E-mail to
cvheugten@vhcbv.com with questions or
suggestions regarding our vision.
|
