|
|
|
|
Recessie? Aan het begin van dit jaar kon je overal positieve berichten horen over de ontwikkeling van de landelijke economie. We zouden het dieptepunt reeds gepasseerd zijn. In 2005 zou de economische groei dan wel bescheiden zijn, rond de 1 procent, maar dit moesten we beschouwen als voorbode op betere tijden. 2006 en 2007 zouden de jaren worden waarin de groei weer boven de 2 procent zou komen. Zoals gewoonlijk praatte iedereen elkaar na. Als u de strekking van mijn columns gevolgd hebt, dan weet u dat ik over onze economie beduidend minder positief denk. Ik ga op het hoe en waarom zodadelijk verder in. Inmiddels geven de cijfers me gelijk. Nederland heeft in het eerste kwartaal van dit jaar een negatieve groei gekend en als dit het volgende kwartaal weer zo is, dan zitten we officieel in een recessie. De gunstige prognoses voor de komende jaren zullen dan wel weer flink bijgesteld worden, maar ieder met ogen in zijn hoofd kan zien dat het niet goed gaat. We beginnen een achterhoede te vormen en dat effect werkt langer door dan me lief is. Wat is er op dit moment aan de hand? Waarom groeit de Nederlandse economie niet? Voor de hand liggende vragen met een aantal voor de hand liggende antwoorden. En ook minder voor de hand liggende antwoorden, maar daar sluit ik deze column graag mee af. Goed, eerst de voor de hand liggende antwoorden. Nederland staat op dit moment stil. Kijk je naar de bedrijven waar het voor de wind gaat dan kom je uit op advocaten, (sommige) notariskantoren, tv-show ontwikkelaars, alhoewel er ook bij zijn die spoedig het onderspit zullen moeten delven, ze komen niet meer aan de bak, zoals het aloude Endemol. En natuurlijk de banken, zolang er ergens geld wordt verdiend profiteren zij daarvan mee natuurlijk. De grote bedrijven gaat het duidelijk minder voor de wind. Het blijkt heel moeilijk te zijn voor die –vaak enorm uitgebreide, internationaal opererende – conglomeraten om actueel te zijn en op de grillige koers van de klant te varen. Kleine bedrijven lukt dit beter, zij hebben geen remmende structuur en profiteren van de mogelijkheden die zich aandienen. Bij die grote bedrijven is het ondernemerschap de laatste jaren vrijwel volledig verdwenen. In hun plaats kwamen de managers die een ander belang vooropstelden, het eigenbelang en voor het bedrijf de korte termijn. Opportunisme dat de slagvaardigheid van die grote bedrijven danig heeft aangetast. Kleine bedrijven zijn daarmee nog niet automatisch succesvol, want ze hebben geen financiële draagkracht en een mislukking brengt het bedrijf alras op of óver de rode lijn. Vroeger kon een klein bedrijf jarenlang drijven op een of twee succesvolle producten, maar die tijd is helemaal voorbij. Succesvolle producten worden meteen nageaapt en geld voor nieuwe ontwikkelingen is er niet omdat de huidige producten een veel te korte terugverdientijd hebben. Je kunt nog wel meer voor de hand liggende argumenten aanvoeren. Zo komt de links en rechts bejubelde kenniseconomie maar niet van de grond, zo blijven bureaucratie en regelzucht de trend bepalen, stomweg omdat er veel te veel ambtenaren zijn en de politici met daadkracht – vaak met onzinnige argumenten - verketterd worden. Geef ambtenaren een computer en de regels stapelen zich als vanzelf op. Wat dieper onder het oppervlak is er nog altijd de politieke correctheid die het vrijwel onmogelijk maakt om het roer flink om te gooien, wij blijven de grootbetaler van de Europese Unie, we blijven geld pompen in bodemloze putten als ASL, Betuwelijn en JSF, oude meuk als het rekeningrijden (betaald in de file staan) steekt de kop weer op. Kortom we lopen rond als een kip zonder kop en worden steeds meer de risee van Europa. Er wordt me wat afgelachen over Nederland, België (Vlaanderen) waar het beter gaat, 1,8% groei, voorop. Minder voor de hand liggende antwoorden zijn er ook. We zitten in een tijdgewricht waarin mensen uit elkaar drijven. Het is steeds moeilijker om gezamenlijk belang te ontdekken en zich daar achter te scharen. Iedereen zoekt puur naar het eigenbelang en doet geen stap extra. Je ziet het overal. In de politiek zie je allerlei nieuwe partijtjes opstaan, zonder dat ze ook maar een stap zetten om gezamenlijk een vuist te maken. Dat schiet niet op. Peter R. de Vries haalt het niet omdat hij nooit verder zal komen dan zijn criminaliteitsvisie, Geert Wilders komt niet meer van zijn anti-moslim-uitstraling af, wat hij ook zegt. Wat wij nodig hebben, en dat klinkt nogal heftig, is een ramp op nationale schaal die vervolgens voortreffelijk wordt afgehandeld. Een omslagpunt dus. Waarin mensen eindelijk over hun eigen normen heenkijken en de normen van anderen met de eigen visie verweven. Nederland is niet meer wat het ooit was: een joods-christelijke samenleving. Het is een kruitvat van opvattingen en denkwijzen die mijlenver uit elkaar staan en steeds verder uit elkaar drijven. Dat kun je met praten niet meer overwinnen, daar is meer voor nodig. En wat heeft dit met de huidige economische situatie te maken? Alles. Je kunt geen succesvolle economie hebben in een leefwereld waarin de meningen steeds verder uit elkaar drijven. In een dergelijke situatie profiteert een enkeling en de grote massa kruipt angstig weg, met de hand op de knip. Tis niet anders… Carel van Heugten |
[Home][Services][Curriculum Vitae][GOCU] Send your E-mail to
cvheugten@vhcbv.com with questions or
suggestions regarding our vision.
|
