|
|
|
|
Non onderwerpen beheersen het nieuws Ik weet niet hoe het u de afgelopen week is vergaan maar in de zekerheid dat ik er niet alleen zo over denk kan ik u melden dat ik onbedaarlijk jeuk heb gekregen van het gedoe rond de gekozen burgemeester. D66 gelooft dat dit iets is wat wij met zijn allen zouden willen, maar als ik aan Bestuurlijke Vernieuwing denk, dan komt er een heleboel in me op, maar geen gekozen burgemeester. Ik kom hier zo op terug. Leiders worden sowieso niet gekozen. Een leider staat op, zo simpel is het. Twee voorbeelden. Ooit is er in Joegoslavië een experiment gestart met bedrijven die volledig door zelfbestuur zouden worden geleid, dus de topman of vrouw werd door de gezamenlijke medewerkers gekozen. Ook salarissystemen en productiemodellen waren gebaseerd op een democratische keuze. Dat zou het ultieme bedrijfsmodel en de toekomst zijn. Ik heb het op de technische universiteit nog onderwezen gekregen, door Prof. L.U. de Sitter. Nooit meer wat van gehoord trouwens, noch van het model, noch van die professor. En met Joegoslavië is het ook niet echt lekker voor de wind gegaan, als ik denk aan Sarajevo dan bekomt me dat slecht. Een tweede voorbeeld kunnen we vinden in de president van Amerika. De Amerikaanse variant van onze meneer Bos van de PvdA, alhoewel, Bush wel wat ruiger en rauwer klinkt. De eerste keer werd hij gekozen met minder stemmen dan zijn tegenstrever, inclusief trucs en malversaties en de tweede keer doordat de tegenkandidaat beter een patat-fritestent in Zuid Frankrijk had kunnen beginnen met als uithangbord: ‘Ons spreken Nederlands en een beetje English’. Bush doet in zijn tweede termijn wat te verwachten was, hij brengt de meest belangrijke natie van de wereld in rap tempo terug naar de middeleeuwen. Bestuurlijke Vernieuwing is iets wat diep in onszelf zit. Het is heel vanzelfsprekend. Wij willen iets te zeggen hebben, want dat doen we in ons eigen gezin ook. We gaan goed met ons geld om, sluiten de deur ‘s avonds en we zijn heel stringent tegen ongure types die van ons willen profiteren. Je kunt dit simpele model ook op landelijk niveau toepassen, laten we het even bij deze drie punten laten. We maken nu de sprong naar het nationale niveau: wij geven geld uit aan dingen die zien hebben, zoals ondersteuning van ondernemers die het moeilijk hebben en dus niet aan de Betuwelijn die nevernooit winstgevend zal worden of aan de JSF, die kostbare luchtfiets die ons tot op heden nog maar bitter weinig tegenorders van de VS heeft opgeleverd. We sluiten thuis de deur en met het Sjengen akkoord hebben we de nationale deur wagenwijd opengezet. Je hebt er werkelijk geen idee van wat voor types daar ten volle van profiteren. Leuk, zo’n vergelijk met de gezinssituatie, ik ga nog even door. Wijzelf zijn stringent tegen ongure types, dat betekent dat we direct maatregelen nemen om mensen die ten volle misbruik maken van onze voorzieningen en wetgeving hen direct die kans ontnemen. Advocaten zijn erin gespecialiseerd (kost heel veel belastinggeld, want die ongure types kunnen ze niet betalen) om deze misbaksels te ondersteunen en de wijde mazen in de wet te vinden. Malafide curatoren vinden de wereld opnieuw uit en maken van de dag die toch echt slechts 24 uur duurt er een declarabele dag van meer dan 70 uur van. En dat tegen een fee van 235 euro per uur ex BTW! En wij als onmondig vee pikken deze diefstal! Wat zou pas echt Bestuurlijk Vernieuwen zijn? Als we dit soort kletsika in een grote haal uit de wereld zouden helpen. De politiek is verder van huis dan ooit, ze zijn de binding met ons als burgers volledig kwijt. Dat bleek ook weer op de 22e maart van dit jaar, waarin een belangenvereniging zichzelf in een succesvolle avond aan een aantal betrokkenen heeft gepresenteerd. En wie was er niet? Juist, in één keer goed: de politiek. Die zaten te vergaderen over die burgemeester weet u nog? Als u deze column over vijf weken leest, zal het u waarschijnlijk ontgaan waar ik het over heb, maar de voorbeelden die over bestuurlijke vernieuwing gaan zult u herkennen, want dat leeft wel in ons land. En ook bij u. Kan het eigenlijk nog gekker? Ik had vanmorgen een interview voor Radio Gelderland, Dubbeluur. De journaliste vroeg me hoe we weer in een beter vaarwater terecht konden komen en ik zei: ‘door van ons hart geen moordkuil meer te maken en in een bespreking maar eerst eens samen te beginnen met stoom af te blazen’. Als je dat echt doet, dan ben je in een kwartier van je bezwaard gemoed af en kun je weer met een open mind aan opbouwende dingen gaan denken. De journaliste zei toen: ‘maar ik heb genoeg malheur voor een hele avond!’ Dat bedoel ik nu. Wij hebben teveel ongerief op onze lever en daar moeten we vanaf.
Wij staan voor enorme veranderingen in Nederland. Groter dan wij ons nu kunnen voorstellen. De politiek loopt op zijn laatste benen, de topbestuurders hebben zich onlangs weer onzalig verrijkt. Ik voorspelde dit al lang en de meeste mensen zeiden dat het deze keer wel mee zou vallen. Welnu, u heeft het kunnen meemaken, salaris- en vooral bonusverhogingen van 40 % waren geen uitzondering.
Lekker,
om dit even van me af te schrijven, nu aan de borrel!
Carel van Heugten |
[Home][Services][Curriculum Vitae][GOCU] Send your E-mail to
cvheugten@vhcbv.com with questions or
suggestions regarding our vision.
|
