|
|
|
|
Innovatie Onlangs verscheen een boek over de explosieve ontwikkelingen die Sillicon Valley tot een van de grootste economische wonderen van de twintigste eeuw hebben gemaakt. 'Making Silicon Valley' van Christophe Lécuyer. In dat boek beschrijft hij de voorwaarden waaronder deze opmerkelijke ontwikkeling heeft plaatsgehad. Interessant genoeg om er een column aan te wijden, want er zijn lessen genoeg uit te trekken. Lessen? Welke dan wel? Allereerst speelde het toeval, zeg maar actief en creatief amateurisme een bepalende rol. Geen enkel middel werd onbeproefd gelaten. Soms succesvol, maar meestal niet. Essentieel was dat men zich niet van het spoor liet afbrengen. Men had er gemakkelijk het bijltje bij neer kunnen gooien en dan was er niets gebeurd, of op een heel andere manier. Achteraf hebben we de onbedwingbare neiging om een succes te verklaren uit 'doelgerichte planmatige aanpak' en 'goed management', maar daarmee houden we onszelf voor de gek en leren we er niets van. Zo gaat het namelijk nooit. Ook het ontzenuwen van de alom verspreide 'zekerheid' dat men veel geld nodig heeft om te innoveren beschouw ik als grote winst. Nu is dat al talloze malen beschreven, maar op de een of andere manier komt het telkens weer als 'essentiële voorwaarde' om de hoek kijken. Bijna iedereen die wil innoveren roept om geld. En dat is onzinnig, je zult echt eerst iets moeten hebben dat het waard is om geld in te steken, want bij vernieuwen geldt de wet dat je 100 innovaties nodig hebt om er zegge en schrijven één tot succes te laten komen. Als we de ontstaansgeschiedenis voorbij laten trekken komen de volgende 'spelers' achtereenvolgens - maar veel vaker tegelijk en ongestructureerd - het veld op: allereerst de belangrijke 'drijver' of spelbepaler die het geheel op gang brengt, in dit geval de radioamateurs (logisch, in de buurt van Hollywood) die betere vacuümbuizen zochten om hogere golflengtes te kunnen bereiken om daarmee langere afstanden te overbruggen. Vervolgens de wisselwerking tussen verschillende kennisgebieden die elkaar daar op dat kleine stukje aarde, van 80 vierkante kilometer, vonden: de microgolfspecialisten en halfgeleidertechnologen. Het is inspirerend te lezen dat voor de oprichting van een van de eerste bedrijven door de eigenaar en een bioscoopuitbater de somma van 2.500 dollar bijeen werd geschraapt. Trouwens, dat is vergelijkbaar met Google die in het prille begin de somma van 100.000 dollar wist te vergaren. pas toen hun idee levensvatbaar bleek te zijn konden ze de somma van 25 miljoen dollar bij elkaar halen om de innovatie te verzilveren. Belangrijker is misschien dat Amerika in de jaren 30 van de vorige eeuw net uit een zware recessie kwam. Zoals zo vaak zijn er rampen nodig om een omslag te bereiken. Hoe beter het een land of bedrijf gaat, hoe minder aandacht er voor innovatie is. En dan bedoel ik echte innovatie, dus niet het vervangen van de deurklink zoals Volkswagen dat jarenlang bij de Kever deed. Innovatie verschuift markten. Altijd. Een tweede achterliggende beweging is dat al die specialisten de deur voor elkaar hebben opengezet. Vergelijk het met de reizen van Marco Polo of al die andere ontdekkingsreizigers en handelaren die niet alleen nieuwe producten mee terugbrachten, maar vooral een nieuwe kijk op de wereld, nieuwe manieren van werken, andere technieken, noem maar op.
|
[Home][Services][Curriculum Vitae][GOCU] Send your E-mail to
cvheugten@vhcbv.com with questions or
suggestions regarding our vision.
|
