|
|
|
|
De Sjimmie en de Trap Vroeger op de kermis zag je ze regelmatig, de Sjimmie. In de eenvoudigste uitvoering bestond de Sjimmie uit twee trappen die naast elkaar op en neer bewogen, als de ene naar boven ging bewoog de andere zich neerwaarts. Het was de kunst om van het ene trappenstel naar het andere te springen, waardoor je in een mum van tijd boven was. De een was daar handiger in dan de ander, gelukkig lagen er schuimrubberen matrassen voor de ongelukkigen die hun bewegingen verkeerd inschatten. Het grappige, of misschien wel het tragische was dat deze ongelukkigen op de een of andere manier niet los konden komen van deze verkeerde bewegingen. Wat ze ook probeerden, het lukte weer niet. Bij de succesvolle klimmers zag je trouwens ook iets aardigs, zodra ze gingen nadenken over hun bewegingen, om ze nog verder te perfectioneren, splitste deze groep zich ook in tweeën, zij die de verkeerde conclusies trokken uit hun analyse en plotseling niet meer in staat bleken om hun kunststukje te evenaren en zij die het nóg beter gingen doen. Als je een gewone trap vergelijkt met die Sjimmie, dan is dat maar een saai stukje gereedschap. Het beweegt niet, je gaat zo snel je zelf kunt klimmen, je krijgt geen extra zetje in je rug. Toch is de trap veel succesvoller dan die Sjimmie, elk gebouw heeft er een. Trappen kom je in werkelijk alle soorten en maten tegen en in feite is het een van de meest briljante uitvindingen ooit. Huizen konden door de trap uit meerdere verdiepingen bestaan, De impact van de trap is immens. Die vergelijking van de trap met de Sjimmie levert interessante gezichtspunten voor het hedendaagse ondernemerschap. Soms zit je als ondernemer in een situatie die zich het beste als trap laat beschrijven, je groeit en ontwikkelt je bedrijf, stap voor stap beklim je de mogelijkheden van je zakelijke omgeving en alles lijkt heel planbaar en vanzelfsprekend te verlopen. Het kost je wel de nodige energie, maar dat levert ook het nodige op. Energie en resultaat prachtig in balans. Je kunt je nauwelijks voorstellen dat die trap zou kunnen veranderen in een Sjimmie. Waarbij je van de ene dag in de andere te maken krijgt met heel andere eisen aan je klimvermogen. Sterker, je zult helemaal opnieuw moeten leren te klimmen. Je zult al je vroegere reflexen moeten herijken en nieuwe ontwikkelen. De metafoor van de trap en de Sjimmie maakt zaken zichtbaar. In de afgelopen jaren is onze economische trap ingeruild voor een Sjimmie. Je ziet het overal om je heen, sommige ondernemingen leren een nieuw soort gedrag aan en maken gebruik van de hectiek van deze tijd, maar meer bedrijven slagen daar niet in en raken in de versukkeling. Ondernemingen verplaatsen productie naar de lage lonen landen, waarmee ze de Nederlandse Sjimmie trachten te ontlopen om in die andere landen weer met de trap te kunnen gaan. Echter, de dynamiek is ook daar actief. De lonen in bijvoorbeeld India –waar veel automatiseerders hun werk naartoe brengen – stijgen pijlsnel en de kwaliteit van de mensen daar stijgt niet evenredig, waardoor de als zeker ingeboekte winsten uiteindelijk tegen blijken te vallen. De Sjimmie leidt tot een aardverschuiving tussen winnaars en verliezers. Sommige bedrijven zijn helemaal niet in staat om gedrag en aanpak zo verregaand te veranderen en dat merk je. Massaontslagen, het opnieuw inrichten van productie en staf, hopend op betere tijden. Die veranderingen leiden tot het verlies van veel kennis. Kennis die je hard nodig hebt om veranderingen succesvol tot stand te brengen. Een onderzoekje leverde onlangs het interessante beeld op dat ‘oudere’ werknemers vaak creatiever en kundiger reageerden op veranderingen. Dat gooit het aloude beeld, waarin alleen de jongeren hier toe in staat bleken gelukkig overhoop. Van trap naar Sjimmie, de veranderingen die dit van ons vraagt zijn enorm. Zekerheden zijn opeens waardeloos geworden, je kunt immers net zo snel boven komen als eraf kukelen. Voor ons te ver doorgeschoten zelfvertrouwen is dit wel goed, dat was al langer aan herijking toe. Wat voor aanpassingen zullen zich gaan voordoen? Laat ik besluiten met enkele voor de hand liggende. Als eerste: (Top)Management wordt weer vervangen door ondernemerschap, Verder krijgt innovatie een veel prominentere plaats, wat je vandaag doet is immers morgen al weer verouderd, het tegen het licht houden van de huidige werkwijze en gevoerde producten wordt een tweede natuur, ga er maar van uit dat wat je vandaag doet morgen niet meer wordt geaccepteerd. Het staat er zo simpel, maar kúnnen we dat wel? Die vraag wordt me te veel gesteld. Waarom die twijfel? Natuurlijk kunnen we dat, de omslag waar we nu middenin zitten is niet de eerste, we hebben al vaker omslagen meegemaakt en tot nu toe zijn we daar niet slechter van geworden. Wat moeten we daar dan wel voor doen? Lóslaten. Loslaten van de huidige manier van werken, dat leidt niet tot meer succes en groei, stel je heel open op en kijk goed naar de dingen die wel slagen. Praat met mensen die een frisse kijk blijken te hebben. Wat voor mensen zijn dat dan wel? Dat zijn de mensen die voorheen als lastig en te kritisch te boek stonden. Kijk in je bedrijf naar ontluikend ondernemerschap. Daar moeten we het van hebben. En dat is niet zo vreemd, daar moesten we het altijd al van hebben. Toch? Carel van Heugten |
[Home][Services][Curriculum Vitae][GOCU] Send your E-mail to
cvheugten@vhcbv.com with questions or
suggestions regarding our vision.
|
